Bak damat, ben diyom ki bana kısa vadeli borç versen...
Olur, verirem. Faiz ne kadar?
Ulan damat, benden de mi faiz alacan?
Sen benden alırken iyi miydi?
O başka… Faizcilik benim mesleğim oğlum, tefeciyim ben.
Unutma ki ben de bankerim.
Ulan damat, vallahi çok namussuzsun.
Aman rica ederim, sen benden daha namussuzsun.
BANKER BİLO filminden bir sahneydi bu… Evet, o günlerde bankerler, tefeciler vardı. Zaten onlar her dönemde vardı ve var olmaya da devam edecekler. Şimdikilerin yanında ne kadar da masum kalıyorlar değil mi? Çünkü onlar eğitimsiz sıradan insanlardı. Sonuçta üç beş kişiyi soyarak, Türk Lirası üzerinden köşe dönmeye çalışıyorlardı. Şimdiki okumuş çocuklar ise üçe beşe bakmıyor, büyük düşünüp, büyük götürüyorlar. Hem de çok büyük.
Ne demişti Ziya Paşa:
Milyonla çalan mesned-i izzette şer-efrâz
Birkaç kuruşu müntekibin câyi kürektir.
Yani diyor ki: Milyonları çalan şerefli ve yüksek makamlardayken / Fakirin, zavallının çaldığı birkaç kuruşun cezası kürektir
Türk Lirası adeta yok sayılıyor. Dolar, Euro, Altın başrollerde. Bankalardan geçtik, bugünlerde, borsalar ve fonlar geçer akçe… Yolsuzluk, rüşvet, irtikâb, ihaleye fesat karıştırmak benzeri suçlar sıradanlaştı. Baklava-pasta kutularıyla taşınan paralar artık çelik kasalara sığmaz oldu. Neyse, mevzu bu değildi. Ben başka bir şey anlatacaktım.
Aynı filmlerde rol alan baba ve oğulları anlatacaktım. İlk örnek Ali Şen (1918-1989) ile oğlu Şener Şen oldu. Burada iki büyük yetenekten söz ediyoruz. Hadi onları biraz yakından tanıyalım.
Ali ŞEN, 1918 yılında Adana’da dünyaya geldi. Gençliğinde marangozluk yaparak hayatını kazanan mütevazı bir işçi yaşamı sürdü. İkisi erkek biri kız üç çocuk babasıydı. Adana Halkevi için dekor yaparken tiyatro ile tanıştı. Sinemaya geçişi 1954’te “Ahretten Gelen Adam” filmi ile oldu. 300’den fazla filmde rol aldı. Yılanların Öcü filminde muhtar, Vurun Kahpeye” filminde Hacı Fettah’tı. Komediden drama her türden filmde, çok başarılı roller üstlendi. 1989 yılında geçirdiği bir beyin kanaması sonucu yaşamını yitirdi ve Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi.
ŞENER ŞEN:1941 yılında Adana’da doğdu. Lüleburgaz’daki Kepirtepe Köy Enstitüsü’nü bitirdi. İlk olarak Kocaeli’ne atandı. Öğretmenliğinin son yıllarında Malazgirt’in Fenek köyünde sınıf öğretmenliği yaptı. Sanat hayatına İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatrosu’nda başladı. Radyo tiyatrosunda görev aldı. Sonra sinemaya geçti. 5 yıl boyunca küçük rollerde oynadı ve jönlerden bolca dayak yedi.
İlk çıkışını, Ertem Eğilmez’in çektiği “Hababam Sınıfı” filmindeki “Badi Ekrem” rolü ile yaptı. Sonra Süt Kardeşler, Şaban Oğlu Şaban, Tosun Paşa, Kabadayı ile devam etti. Başar Sabuncu’nun çektiği “NAMUSLU” filminde ilk kez başrolde oynadı. 1996’da çekilen Uğur Yücel’le oynadığı “EŞKIYA” filmi onu daha yukarılara taşıdı.
Türkan ŞORAY ile oynadığı “İKİNCİ BAHAR” dizisinden sonra çektiği “GÖNÜL YARASI” filmi ile 42. Altın Portakal Filim Festivalinde en iyi erkek oyuncu ödülünün sahibi oldu. İki evlilik yapan ve ilk evliliğinden Bengü (1974) adlı bir kızı olan tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu Şener Şen, Ali Şen gibi usta bir sanatçının oğluydu. O oğul; figüran olarak sinemaya başlamış, yardımcı rollerle ilerlemiş, başrole kadar yükselmiş ve sonunda tam bir karakter oyuncusu olmuştu.
